Zaznacz stronę

Poniżej przedstawiamy zestawienie kosztów związanych z rejestracją znaku na poziomie krajowym i Unijnym.

 

OPŁATA KRAJOWY ZNAK TOWAROWY – UPRP ZNAK TOWAROWY UNII EUROPEJSKIEJ – EUIPO
Opłata zgłoszeniowa 400 zł za zgłoszenie elektroniczne w jednej klasie towarowej

(450 zł przy zgłoszeniu tradycyjnym w wersji papierowej)

+ 120 zł za każdą następną klasę

850 EUR za jedną klasę

(w przypadku tradycyjnego, papierowego zgłoszenia opłata podstawowa wynosi 1.000 EUR)

+ 50 EUR za drugą klasę

+150 EURO za każdą kolejną klasę

Opłata rejestracyjna 400 zł za każdą klasę brak
Opłata za publikację decyzji 90 zł brak
Opłata za wniesienie sprzeciwu 1000 zł 320 EUR
Opłata za przedłużenie prawa ochronnego 200 zł

+400 zł za każdą klasę towarową

850 EUR drogą elektroniczną (1000 w formie tradycyjnej)

+50 EUR za przedłużenie drugiej klasy,

+150 EUR za przedłużenie każdej następnej klasy

Łącznie – minimalny koszt rejestracji 890 zł 850 EUR

Jak widać, koszt zgłoszenia znaku towarowego na poziomie unijnym jest znacznie wyższy, jednak pamiętać trzeba, że daje on szerszą ochronę, obejmującą terytorium całej Unii Europejskiej a nie tylko jednego państwa. Wybór terytorium zależy jednak przede wszystkim od indywidualnych potrzeb przedsiębiorstwa. Jeżeli potrzebujesz porady przy wyborze właściwego rodzaju znaku i miejsca zgłoszenia tak by zapewnić oznaczeniu pełną ochronę – zapraszamy do kontaktu.

 


Masz pytanie?


Zapytaj prawnika o darmową wycenę


padlockChronimy Twoją prywatność. Twój adres email i numer telefonu posłuży tylko do kontaktu w sprawie wyceny.

 

Rejestracja znaku towarowego tylko na Polskę, czy na całą Unię Europejską?

Znaki towarowe mogą zostać zarejestrowane na czterech poziomach: krajowym, regionalnym, unijnym i międzynarodowym. Artykuł ten poświęcony porównaniu znaku krajowego i unijnego, gdyż systemy te stają się najczęstszym przedsiębiorców.

Krajowy znak towarowy rejestruje się we właściwym urzędzie krajowym (w Polsce jest nim Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej), wówczas prawo ochronne na dane oznaczenie ogranicza się do terytorium wybranego kraju- z reguły tego, w którym przedsiębiorca prowadzi działalność.  Z kolei znak towarowy Unii Europejskiej można uzyskać dzięki jednej rejestracji w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), co gwarantuje ochronę na obszarze wszystkich państw UE.

  1. Krajowy znak towarowy
  • Prawo ochronne na terenie tylko jednego państwa
  • Prawo ochronne zostaje udzielane na 10 lat z możliwością przedłużenia
  • Koszt rejestracji wynosi min. 890 zł
  1. Unijny znak towarowy
  • Szerszy obszar ochrony: wszystkie państwa członkowskie UE- w ramach jednej rejestracji w jednym języku
  • Prawo ochronne zostaje udzielane na 10 lat z możliwością przedłużenia
  • Koszt rejestracji to min. 850 EUR

Wprawdzie koszt rejestracji unijnego znaku towarowego jest znacznie wyższy, jednak biorąc pod uwagę fakt, że rejestracja obejmuje aż 28 państw – cena nie jest wcale wygórowana i znacznie korzystniej i łatwiej dokonać jest jednej rejestracji w EUIPO aniżeli w każdym urzędzie krajowym z osobna. Jeżeli jednak przedsiębiorca planuje działalność wyłącznie na terytorium jednego państwa, rejestracja znaku unijnego może okazać się niepotrzebnym wydatkiem.

Nie istnieje jeden uniwersalny model, który jest jednoznacznie lepszy czy gorszy. Przede wszystkim nie jest też tak, że jeden znak jest „silniejszy” od drugiego, ponieważ każdy z nich zapewnia taką samą ochronę tylko na innych obszarach.  W przypadku kolizji tych znaków, decyduje zasada pierwszeństwa zgłoszenia. Jeżeli więc istnieje już taki sam lub podobny znak unijny- niemożliwa będzie rejestracja znaku w kraju członkowskim. Jeżeli jednak udało Ci się dokonać rejestracji krajowej, a następnie inny przedsiębiorca będzie starał dokonać rejestracji w EUIPO – istnieją podstawy do unieważnienia oznaczenia.

Każdy z nich ma swoje wady i zalety, a wybór powinien zależeć przede wszystkim od potrzeb przedsiębiorstwa.

 

Kto może zarejestrować znak towarowy

Wskutek zarejestrowania znaku towarowego we właściwym urzędzie, znak ten objęty jest ochroną a zgłaszający jest jedynym uprawnionym do używania znaku w obrocie. Kim jednak może być zgłaszający? Czy trzeba spełnić jakieś wymogi?

Zgłoszenia może dokonać każdy – zarówno osoba fizyczna jak i osoba prawna. Co istotne, w myśl obowiązujących przepisów, nie istnieje wymóg prowadzenia działalności gospodarczej, by móc zarejestrować oznaczenie. Zgłoszenia można oczywiście dokonać na rzecz przedsiębiorstwa, stowarzyszenia czy fundacji, co jest praktyką najbardziej powszechną.

Jedynym wymogiem jest istnienie znaku, który odróżnia nasze produkty czy usługi od innych na rynku, a także pierwszeństwo zgłoszenia w Urzędzie Patentowym.

Zgłoszenia możesz dokonać osobiście lub za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika. Jeżeli jednak zamierzasz sam podjąć się rejestracji, należy uzbroić się w cierpliwość i przygotować się, że sporządzenie dokumentacji jak i sama procedura jest pracochłonna. Zachęcamy do skorzystania z usług doświadczonego pomocnika, co pozwoli zaoszczędzić wiele godzin pracy, uzyskać pewność, co do poprawności zgłoszenia, a przede wszystkim jego efektu.

 

Kiedy używanie cudzego znaku towarowego jest legalne?

Co do zasady, jeżeli dany znak został zarejestrowany we właściwym urzędzie, wyłączne prawo do posługiwania się nim w obrocie w okresie 10-letnim (z możliwością przedłużenia) posiada zgłaszający. W przypadku naruszenia tego prawa, uprawnionemu przysługuje szereg roszczeń, m.in.: roszczenie o zaniechanie używania znaku towarowego, roszczenie o naprawienie szkody czy roszczenie o wydanie bezpodstawnie uzyskanych korzyści.

Aby nie narazić się na niepotrzebne koszty, warto zatem, zanim zacznie się używać znak, sprawdzić dokładnie, czy nie został on uprzednio zastrzeżony, a jeśli znak jest już zarejestrowany- warto wiedzieć jak go używać, by działanie te było w pełni legalne.

 

Przedstawiamy poniżej sytuacje, kiedy używanie cudzego znaku będzie legalne:

  1. Przede wszystkim, jeżeli cudzego znaku używamy dla oznaczenia towarów lub usług w ramach innej klasy. Dla rozgraniczenia, niezbędne jest zatem sięgnięcie do Klasyfikacji Nicejskiej. Przy zgłoszeniu konieczne jest podanie konkretnych klas, zgodnie z tą klasyfikacją, dla których zarejestrowane zostały towary lub usługi. Jeżeli posługujesz się znakiem w celu oznaczenia towaru/usługi, która mieści się w ramach tej samej klasy- działanie takie będzie z pewnością uznane za naruszające prawo. Jeśli jednak używasz znaku dla towarów/usług znajdujących się w zupełnie innych klasach, nawet jeśli znak jest identyczny, działanie takie jest w pełni dopuszczalne.
  2. Jeżeli towary zostały wprowadzone do obrotu na obszarze EOG przez uprawnionego lub za jego zgodą, wówczas prawo ochronne na znak towarowy nie rozciąga się na działania, takie jak sprzedaż czy dalszy obrót tymi towarami. Jest to tak zwane wyczerpanie prawa. W tym zakresie mieści się też na przykład umieszczanie na stronie sklepu internetowego, w celach informacyjnych, logo przedsiębiorstwa, którego produkty są oferowane. Teoretycznie więc używanie znaku w tym zakresie mieści się w zakresie dozwolonego użytku i tym samym jest w pełni legalne.

 

Istnieją jednak od tej zasady następujące wyjątki:  na przykład, gdy znak towarowy używany jest w sposób zagrażający jego renomie lub jeżeli po wprowadzeniu do obrotu zmieni się lub pogorszy stan towarów- wówczas uprawniony może sprzeciwić się posługiwaniu się znakiem. Podobna sytuacja ma miejsce, gdy posługiwanie się oznaczeniem wprowadza odbiorcę w błąd.

  1. Co do zasady, używanie cudzego znaku będzie legalne także wtedy, gdy uzyskamy pisemną zgodę osoby, która zgłosiła znak.
  2. Używanie cudzego znaku staje się legalne także wtedy, gdy uprawniony z prawa ochronnego na znak towarowy nie używał w sposób rzeczywisty znaku w ciągu nieprzerwanego okresu pięciu lat.

W praktyce każda sytuacja jest inna i powinna być rozpatrywana indywidualnie. Jeśli masz pytania dotyczące tego zagadnienia, zastanawiasz się, czy możesz wykorzystać zastrzeżony, cudzy znak towarowy, zapraszamy do kontaktu.